مقایسه ی ادیان، مقایسه ی ایده آل ها و واقعیات آن ها
To compare religions, compare their ideals and realities
by John Esposito
20 April 2007
I was pleased to see that the education director of a Christian church was addressing relations between Christianity and Islam, the two largest of the world’s religions that engage each other globally. Islam is the second-largest of the world’s religions (1.3 billion) and the second- and third-largest religion in Europe and
In our multi-religious, multicultural and pluralistic society, it is important to heed President George W. Bush’s caution, and that of many mainstream religious leaders, that it is critical to distinguish between the teachings of the religion of Islam and the rhetoric and actions of Muslim extremists, their misuse of religion to legitimate acts of terror.
Regrettably, Jarrett’s discussion of Christianity is misinformed, lacks balance and fails to recognize the diversity of Islam and of Christianity.
He asserts that Islam is a work-based system and Christianity is a grace-based system. Which form of Christianity is he speaking of — Roman Catholic, Lutheran, Methodist, Unitarian? Islam is worked-based? In fact, Islam teaches that one is judged by intentions as well as deeds. Most importantly, Islam does not have a notion of “salvation”.
A believer is judged, rewarded or punished by what he/she does and intends, not by the acts of a savior. Jarrett says that Muslims are inclined to throw stones or kill those who do not measure up to their standards, but Christians are prevented from such actions and minister to the weak. Is he speaking of most or some Muslims?
Has Jarrett read the theology or watched TV programs of Christian preachers who condemn to hell not only all non-Christians, but Christians who do not believe as they do?
What about abortion-clinic bombers or the Catholic and Protestant antagonists in
Islam, he tells us, was spread by the sword, but not Christianity. As anyone who has studied the rise of Islam knows, with some exceptions, early Muslim rulers spread their empires, not the religion of Islam. They were not particularly motivated to forcibly convert non-Muslims since they believed that Islam was an Arab religion and they received higher taxes from non-Muslims.
Jarrett should read about those Christian groups who welcomed Muslim rule since they were persecuted by an intolerant official Christianity as heretics or schismatics and paid higher taxes.
All religions have both a transcendent and a dark side. Jesus is the prince of peace; Christians, like Jews, but also like Muslims, use the greeting, “Peace be upon you”. Jesus embodies compassion and mercy, and every verse of the Qur’an begins with “In the name of God, the Merciful and Compassionate”. Observant Muslims begin every action — eating, driving and writing — with this phrase.
At the same time, both the Bible and the Qur’an speak of God as a just and even vengeful judge. Sacred scriptures have to be interpreted within their contexts. Yes, violence and terror have been, and continue to be, committed in the name of Islam by religious extremists and terrorists. But have we forgotten the dark side of Christian history — the Inquisition, the Crusades, the religious wars of the Reformation when Protestants and Catholics slaughtered each other; the use of Christianity to justify European colonialism (Crown and Cross); slavery; the Ku Klux Klan; abortion-clinic bombings; the carnage in Northern Ireland?
What lessons then can we learn? A common error or mistake that many make is comparing ideal Christianity with selective examples from the realities of another faith. If we want to compare Islam and Christianity, then the comparison should be of Christian ideals to Muslim ideals and Christian realities to Muslim realities.
In an
—
* John L Esposito is a university professor and founding director of the
مقایسه ی ادیان، مقایسه ی ایده آل ها و واقعیات آن ها
اثر جان اسپوزیتو
بیستم آوریل سال 2007
واشنگتون – همان طوری که کسی در ابتدا به عنوان یک دانشمند مسیحی الهیات، تربیت شده و سپس به عنوان یک دانشمند اسلام شناس؛ تفسیر میهمان پل ئی.جارت، در روز یازدهم فوریه، با عنوان "تفاوت های بین مسیحیت و اسلام مهم هستند،" مرا مجذوب خود کرد.
خوشحال بودم از اینکه می دیدم مدیر آموزشی یک کلیسای مسیحی، روابط بین مسیحیت و اسلام، دو تا از بزرگترین ادیان دنیا که در سراسر جهان با هم به جنگ برخاسته اند، را خاطر نشان می کرد.اسلام دومین دین بزرگ دنیاست (3/1میلیارد نفر) ، دومین دین بزرگ در اروپا و سومین دین بزرگ در آمریکا. مسلمانان در بخش های زیادی از ایالات متحده، از جمله فلوریدا، با ما همشهری و همسایه هستند.
در جامعه ی ما که کثرت گراست و دارای چندین دین و چند فرهنگ است، مهم است که به احتیاط های جورج بوش، و نیز تعداد زیادی از رهبران دینی دقت کنیم، زیرا بسیار حیاتی ست که تفاوت بین آموزه ها و معانی دین اسلام و اقدامات مسلمانان تندرو سواستفاده ی آن ها از دین، برای مشروع جلوه دادن کارهای تروریستی، را درک کنیم.
متاسفانه، بحث جارت در مورد مسیحیت نادرست است، توازن ندارد و گوناگونی اسلام و مسیحیت را تشخیص نمی دهد.
او اظهار می کند که اسلام یک سیستم کار- محور است و مسیحیت یک سیستم بر اساس وقار و زیبایی ست. او از کدام شاخه ی مسیحیت سخن می گوید از کاتولیک، لوتران (پیروان مارتین لوتر کینگ)، متدیست (پیروان جان وزلی)، یکتاپرستان؟ اسلام کار- محور است؟ در واقع، اسلام می گوید که افراد نه از روی کارهایشان، بلکه از روی نیات مورد قضاوت واقع می شوند. مهم تر این که، اسلام به "برده داری" اعتقاد ندارد.
یک مومن، بر اساس آنچه انجام می دهد یا قصد انجامش را دارد، قضاوت می شود، پاداش یا مجازات می شود، نه بر اساس کارهای منجی (حضرت مسیح). جارت می گوید مسلمانان تمایل دارند به کسانی که مطابق با معیارهای آن ها نیستند سنگ پرتاب کنند، اما مسیحیان از این گونه کارها منع شده اند و به ضعیف کمک می کنند. آیا او دارد از همه ی مسلمانان صحبت می کند یا برخی از آن ها؟
آیا جارت مبانی مسیحیت را خوانده؛ یا برنامه های تلویزیونی مبلغان مسیحی، که نه تنها همه ی غیر مسیحیان، بلکه مسیحیانی را نیز که مثل آن ها اعتقاد ندارند را محکوم به جهنم می کنند.
در مورد بمبگذاران درمانگاه کلینیک سقط جنین چه می گویید یا مخالفان کاتولیک و پروتستان در ایرلند شمالی؟ اگر پاسخ شما این است که آن ها مسیحی راستین نیستند، مسلمانان نیز در مورد تروریست های مسلمان همین را خواهند گفت.
طبق گفته ی او، اسلام بوسیله ِ شمشیر گسترش یافت، اما مسیحیت نه. هر کسی که نحوه ی ترقی اسلام را مطالعه کرده، می داند که بدون در نظر گرفتن موارد استثناء، حاکمان اولیه ی ِِِِِ اسلام امپراطوری خود را گسترش بخشیدند، نه دین اسلام را. مخصوصاً این که آن ها خیلی تحریک نشده بودند که غیر مسلمانان را مسلمان کنند زیرا اعتقاد داشتند اسلام یک دین عرب بوده و آن ها مالیات بیشتری از غیر مسلمانان دریافت می کردند.
جارت باید چیزی خوانده باشد، در مورد گروه های مسیحی که دستورات دین اسلام را به خوشی پذیرفتند چون که آن ها بوسیله ی مسیحیت رسمی و متعصب، به اتهام بدعت گذاری و انشعاب در دین، تحت فشار قرار داشتند و مالیات بیشتری می پرداختند.
همه یِ ادیان یک جنبه یِ متعالی و یک جنبه یِ تاریک دارند. مسیح شاهزاده یِ صلح است، مسیحیان مانند یهودیان، و نیز مانند مسلمانان، از عبارت "درود بر او باد" برای درود فرستادن استفاده می کنند. مسیح شفقت و بخشش را ابراز می نمود، و همه ی سوره های قرآن با عبارت " به نام خداوند بخشنده مهربان" آغاز می شوند. مسلمانان آگاه هر کاری را - خوردن، رانندگی کردن و نوشتن - با این عبارت آغاز می کنند.
همزمان، هم انجیل و هم قرآن از خدا به عنوان یک قاضیِ عادل و منصف انتقام گیرنده صحبت می کنند.
باید کتاب های مقدس را با زمینه شان تفسیر کرد. بله، خشونت و وحشت بوده و خواهند بود، و بوسیله ی تندروهای مذهبی و تروریست ها، به نام اسلام تمام می شوند. اما آیا ما جنبه ی تاریک مسیحیت را فراموش کرده ایم – تفتیش عقاید، جنگ علیه مسلمانان برای اشغال فلسطین در قرون 11 تا 13 میلادی، جنگ های مذهبی اصلاح دین زمانی که پروتستان ها و کاتولیک ها یکدیگر را قتل عام می کردند؛ سوءاستفاده از مسیحیت برای توجیه استعمار (تاج و صلیب)؛ برده داری؛ گروه کو کلاکس کلَن (پروتستان های سفید پوستی که اعتقاد دارند بقیه مردم نباید قدرت یا نفوذی در جامعه ی امریکا داشته باشند)؛ بمب گذارهای کلینیک سقط جنین؛ قتل عام در ایرلند شمالی؟
ما چه درسی را می توانیم بیاموزیم؟ یک اشتباه که عموم مردم مرتکب می شوند مقایسه یِ بین مسیحیت ایده آل با قسمت های خاصی از واقعییاتِ یک دین دیگر است. اگر ما قصد داریم اسلام و مسیحیت را مقایسه نماییم، مقایسه بایستی بین مسیحیت ایده آل با اسلام ایده آل و واقعییت های مسیحیت با واقعییت های اسلام باشد.
در امریکایی که از حقوق همه ِ انسان های مومن و غیر مومن حمایت می کند، ما نباید انتظار کمتری داشته باشیم.
__
جان ال اسپوزیتو استاد دانشگاه و اولین مدیر مرکز تفاهم مسلمانان – مسیحیان (با نام شاهزاده ولید ابن طلال) در دانشگاه جورج تاون می باشد. این مقاله بوسیله یِ (CGNews) منتشر شده و در آدرس زیر قابل دسترسی ست.